امسال در حالی به استقبال سال نو میرویم که شعلههای چهارشنبهسوریمان بعد از حمله و آغاز جنگ تجاوزگرانە و غیرقانونی آمریکا و اسرائیل علیه کشورمان دیگر تنها نماد شادی و زندگی نیست، بلکه در هیاهوی انفجارها و آتشهایی که خانهها، مدارس و جان انسانهای بیگناه را در خود بلعیدهاند، رنگی دیگر به خود گرفته است.
ما به استقبال بهاری میرویم که در دل زمستانی طولانی از جنگ، ناامنی و بیثباتی در منطقهای قرار دارد که روزگاری مهد تمدن انسان بوده و هنوز هم هست؛ اما مردمانش سالهاست تاوان موقعیتهای ژئوپولیتیک، منابع زیرزمینی و بازی قدرتها را با خون و رنج پرداختهاند.
برای مردم عادی، چه در ایران و چه در هر نقطهای از جهان، اینکه جنگ بر سر چیست، اهمیت چندانی ندارد. آنچه اهمیت دارد، این حقیقت تلخ است که جنگ همواره منفور بوده و جز ویرانی، چیزی برای مردم بهجا نگذاشته است. جنگها صحنهٔ زورآزمایی قدرتها بودهاند؛ قدرتهایی که پس از پیروزی، بر توان خود افزودهاند، اما در دامن مردمی که هزینهٔ اصلی را پرداخت کردهاند، جز اندوه و فقدان چیزی ننهادهاند.
در شرایطی که هر طرف، دیگری را آغازگر میداند و حقیقت در میان روایتهای متضاد گم میشود، این مردم هستند که بیپناه زیر آسمانی پر از تهدید، بهای تصمیمهایی را میپردازند که در آن سهمی نداشتهاند. هیچ بهانهای نمیتواند توجیهگر آن باشد که آتش جنگ، تر و خشک را با هم بسوزاند و جان بیگناهان را بگیرد.
با اینهمه، آنچه باقی میماند، امید است. امیدی که مردم را زنده نگه میدارد. امید به آیندهای که در آن، خود مردم سرنوشت خویش را تعیین کنند؛ آیندهای که در آن بتوانند نظامی را برگزینند که شایستهٔ زندگی، آزادی و کرامت انسانی باشد.
امید آن است که این مسیر، به جایگزینی یک استبداد با استبدادی دیگر نینجامد؛ که دیکتاتور جای دیکتاتور ننشیند و فاشیسم با چهرهای تازه بازتولید فاشیسم نو نشود.
امید آن است که انتخاب مردم، انتخابی برای صلح، عدالت و انسانیت باشد.
در چنین روزهایی، نوروز تنها آغاز یک سال نو نیست؛ نماد پایداری، نو شدن و زنده ماندن امید در دل تاریکیهاست.
برقرار باد نوروز آزادی وبرقراری دمکراسی وعدالت اجتماعی
سال نومبارک
هیئت تحریریه حزب دمکرات آذربایجان
۲۹ اسفند ۱۴۰۴
