گزارش جدید سالانۀ سازمان عفو بینالملل خبر از افزایش ۷۸ درصدی آمار اعدامهای سال ۲۰۲۵ در مقایسه با سال ۲۰۲۴ را داده است. در این گزارش مقامهای جمهوری اسلامی با اعدام دستکم ۲۱۵۹ نفر عامل اقلی را بخود اختصاص داده است. بر اساس این گزارش در سال ۲۰۲۵، شمار اعدامهای ثبت شده در ۱۷ کشور به ۲۷۰۷ نفر رسیده است؛ رقمی که بالاترین آمار ثبتشده از سوی این سازمان را در ۴۴ سال گذشته یعنی از ۱۹۸۱ تاکنون نشان میدهد.
پس از ایران که با اعدام دستکم ۲۱۵۹ نفر رقمی بیش از دو برابر اعدامهای سال ۲۰۲۴ را به خود اختصاص داده و در صدر این فهرست قرار دارد، عربستان سعودی با اعدام دستکم ۳۵۶ نفر در ردۀ دوم قرار گرفته است. در همین حال این گزارش تصریح میکند که: «اعدامها در کویت تقریباً سه برابر شد و از ۶ مورد به ۱۷ مورد رسید؛ در حالی که در مصر از ۱۳ مورد به ۲۳ مورد، در سنگاپور از ۹ مورد به ۱۷ مورد، و در ایالات متحدۀ آمریکا از ۲۵ مورد به ۴۷ مورد افزایش یافت و تقریباً دو برابر شد».
به گزارش سازمان عفو بینالملل، مجموع آمار اعدامهای سال ۲۰۲۵ شامل «هزاران اعدامی نمیشود که در چین اجرا شدهاند».
چین، مصر، ایران، عراق، کره شمالی، عربستان سعودی، سومالی، آمریکا، ویتنام و یمن ۱۰ کشوری هستند که در پنج سال گذشته، هر سال در آنها اعدام اجرا شده است. وبسایت فارسی عفو بینالملل نوشته است سال گذشته چهار کشور ژاپن، سودان جنوبی، تایوان و امارات متحدۀ عربی نیز اجرای اعدام را از سر گرفتند.
این منبع افزوده است برای هفدهمین سال پیاپی، آمریکا تنها کشور قارۀ آمریکا بود که اعدام را اجرا کرد و نزدیک به نیمی از همۀ اعدامهای این کشور هم در فلوریدا انجام شد. در آفریقای جنوبِ صحرا، اعدامها فقط در سومالی و سودان جنوبی اجرا شد. در جنوب آسیا، افغانستان تنها کشوری بود که در آن اعدام اجرا شد و در جنوب شرق آسیا تنها سنگاپور و ویتنام بهعنوان کشورهای اجراکنندۀ اعدام ثبت شدند. تونگا نیز تنها کشور منطقۀ اقیانوس آرام بود که همچنان مجازات اعدام را در قانون حفظ کرد.
همچنین در این گزارش ذکر شده است که نیمی از کل اعدامهای شناساییشده مرتبط با جرایم مربوط به مواد مخدر است.
اگنس کالامار، دبیرکل عفو بینالملل ضمن اینکه جهش نگرانکننده اعدامها را نتیجۀ عملکرد گروهی کوچک و منزوی از حکومتها خوانده، گفته است: «زمان آن رسیده که کشورهایی که همچنان اعدام اجرا میکنند، با دیگر کشورهای جهان همسو شوند و این رویۀ انزجارآمیز را به گذشته بسپارند. مجازات اعدام، امنیت بیشتری به همراه نمیآورد؛ بلکه تعرضی جبرانناپذیر به انسانیت است که ریشه در ترس دارد و با بیاعتنایی کامل به حقوق بینالملل بشر اجرا میشود».
او همچنین گفته است اگر همۀ ما در مقابل این اقلیت منزوی بایستیم، لغو کامل مجازات اعدام دستیافتنی است.